Londyn 1948. Pierwsze igrzyska olimpijskie po II wojnie światowej
Ceremonia otwarcia odbyła się 29 lipca na Wembley Stadium. Upał był tak duży, że pewien harcerz zemdlał w trakcie defilady, nazwano go później „pierwszą ofiarą igrzysk”. Na trybunach zasiadło ponad 80 tysięcy widzów. Ludzie tęsknili za rywalizacją na najwyższym poziomie. Na płycie głównej pojawili się reprezentanci 59 państw, blisko 4 tysiące sportowców, wśród było 390 kobiet. Co istotne, zabrakło przedstawicieli Niemiec i Japonii, państw odpowiedzialnych za wybuch II wojny światowej. Sportowa izolacja była dlań formą kary. Inny ówczesny hegemon, czyli ZSRR, otrzymał zaproszenie, ale z niego nie skorzystał. Zrobił to dopiero za cztery lata w Helsinkach.